۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸
اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۸

۵۰ ویژگی یک خانواده باحال و موفق

0 دیدگاه

۵۰  ویژگی یک خانواده باحال و موفق

امروز در تقویم ملی ما، روز «خانواده» است. علت انتخاب این روز به‌نامِ خانواده، شأن نزول آیه «هل اتی» در سوره «الانسان» که راجع به خانواده و استحکام پایه‌های آن است، اعلام شده. این آیــه در روز ۲۵ ذیحجه، در شأن اهل‌بیت پیامبر (ص) نازل شد که پس از سه روز روزه و انفاق افطار خود، از طرف خداوند اطعام شدند.

در دین و فرهنگ ما، «خانواده» یک نهاد ارزشمند است که همه اعضای آن سعی دارند برای شادی و رشد و موفقیت اش تلاش کنند. اما یک خانواده موفق و خوشحال، چه ویژگی‌هایی دارد؟ شاید بیشترمان تصور کنیم خصوصیات یک خانواده موفق را می‌دانیم اما آمار بالای طلاق و جدایی در کشور و آسیب های اجتماعی که جوانان را تهدید می کند، چیز دیگری نشان می دهد. به همین‌ دلیل، این بار و در پرونده امروز که قرار است به مرور ویژگی‌های مصداقی یک خانواده، با حالِ خوب بپردازد، می خواهیم به جای کلی‌گویی و مطرح کردن شاخص‌های بارز خانواده‌های موفق، با تعدادی مثال و مصداق، رفتار و ارزش‌های این خانواده را به شکل جزئی، برای‌تان ترسیم کنیم. توجه داشته باشید آن چه که در ادامه بیان می‌شود، به این معنی نیست که همیشه و به شکل صد در صد باید این گونه باشد، بلکه به این معناست که اجرایی کردن هرچه بیشتر این پیشنهادها، شانس تجربه یک زندگی آرام و شاد و تربیت فرزندانی موفق را پررنگ‌تر می‌کند. توصیه ما این است که خواندن و نگهداری از این مطلب را به عنوان یک تجربه متفاوت، در برنامه خود و خانواده‌تان قرار دهید.

در یک خانواده موفق و شاد:

– عبارت «دوستت دارم» بیشتر از هر عبارت دیگری بین اعضای خانواده، رد و بدل می شود.

– هیچ فردی در خانواده نمی گوید که من به یکی از اعضا اعتماد ندارم.

– هفته ای یک بار و با کمک همه اعضای خانواده، کیک، شیرینی یا یک خوردنی جدید و خلاقانه اما ارزان و ساده پخته می شود.

– بی بهانه همدیگر را در آغوش می کشند و به هم انرژی مثبت می دهند.

– خانم برای شوهرش در جمع فامیل، میوه پوست می‌گیرد و برعکس.

– سرود خانوادگی دارند و یک ترانه را حفظ کرده و در وقت‌ های بدحالی و خوشحالی با هم می خوانند.

– به طور کلی و به خصوص در زمان برگزاری مهمانی یا تماشای تلویزیون، به فکر ایجاد نشدن مزاحمت برای همسایه های شان هستند.

– یک تابلو در پذیرایی خانه نصب شده که شعر معروف سعدی روی آن نقش بسته: «چو عضوی به درد آورد روزگار / دگر عضوها را نماند قرار»

– جلسات خانوادگی هفتگی یا ماهانه دارند و در این جلسه ها همه اعضای خانواده اجازه دارند درباره مسائلی که دوست دارند، حرف بزنند.

– شرایط خانه به گونه ای است که بچه ها قبل از هر کسی، برای درد دل به والدین شان مراجعه می کنند.

– مادر خانواده، طرز تهیه خانگیِ غذاهای فست فودی مانند کالباس و همبرگر خانگی را یاد گرفته و درست می کند.

– همه اعضای خانواده در خرج و مخارج، خودشان را کنار پدر می بینند و تا حد امکان از تحمیل هزینه‌های اضافی پرهیز می کنند.

– پدر و مادر برای ورود به اتاق کودک شان، در می زنند.

– حتما هر ماه یک فیلم کمدی و باحال تماشا می کنند.

– کتابخانه منزل شان از بوفه، شلوغ تر و پر مراجعه تر است.

– پدر خانواده هفته ای یک‌بار، ساعاتی از روز را با بچه هایش بدون مامانِ بچه‌ها، به پارک می رود.

– تحت هر شرایطی و به‌رغم فشار کاری، حتما یک وعده غذایی در روز را در کنار یکدیگر می خورند.

– پدر و مادر قبل از خواب برای فرزندشان داستان می گویند.

– برای خرید وسایل و چیدمان خانه از همه اعضای خانواده نظرخواهی می شود.

– زن و شوهر طبق یک قرار قبلی و ماهی دو بار بدون حضور بچه ها برای تفریح با یکدیگر وقت می گذرانند.

– مردخانواده خودش را مقید می‌کند تا حداقل هفته ای یک‌بار برای خانمش صبحانه آماده کند و در زمان های استراحت برایش چای بریزد.

– درمواقع بحرانی، به جای قهر کردن و پیغام فرستادن برای هم، حرف می زنند و تا مشکل حل نشده، گفت و گوی محترمانه را تعطیل نمی‌کنند.

– اعضای خانواده برنامه ریزی می کنند تا حداقل روزهای اول هر فصل، با یکدیگر به یک کتاب فروشی بروند و طبق بودجه در نظر گرفته شده، کتاب می خرند.

– بچه‌های خانواده در کنار لباس های خودشان، گاهی پیراهن و شلوار پدر و مادرشان را هم اتو می کنند.

– همه اعضای خانواده بعد از آب خوردن، لیوان شان را می شویند.

– پسر خانواده برای خواهرش لواشک، پاستیل و مجله می خرد.

– اعضای خانواده به اسراف، به خصوص هدر دادن آب حساس هستند و به یکدیگر تذکر می دهند.

– تا حد امکان در زمان هایی که همه اعضای خانواده کنار هم هستند، به تماس های کاری یا اجتماعی شان جواب نمی دهند.

– یک بازی خانوادگی مانند دارت را به صورت مسابقه بین خودشان برگزار می کنند.

– بچه ها بعد از خوردن غذا از پدر و مادر تشکر می کنند و پدر هم به صورت اختصاصی تر از مادر، سپاس گزاری می کند.

– اگر مرد خانواده در یک معامله اقتصادی ضرر کند، بقیه خانواده به او دلداری داده و نگرانی هایش را کاهش می دهند.

– مادر و دختر دو نفری به کافی شاپ می روند و با هم وقت می‌گذرانند.

– آلبوم تصویری از خاطرات مشترک، به خصوص سفرهایشان دارند تا باهم تماشا کنند و با قیافه های قبلی شان شوخی کنند.

– فرزندان به بهانه های مختلف و در مناسبت های گوناگون، دست پدر و مادرشان را می بوسند.

– ماهی یک‌بار دور هم می نشینند و خاطرات شیرین قدیمی ترشان را با هم مرور می کنند.

– پدر و مادر هر روز به فرزندشان یادآوری می کنند که او می تواند و موفق خواهد شد.

– پدر و مادرها، فرزندشان را با عبارت هایی مودبانه همچون «بابایی» و «دخترم» صدا می زنند.

– همه اعضا خودشان را مقید می کنند تا با انجام یک سری کارها، مادر خانواده یک روز در هفته بدون دغدغه کارهای خانه، به مسائل شخصی‌اش بپردازد.

– فرزندان هر از گاهی از پدر و مادربزرگ می خواهند که خاطرات و تجربه های جالب شان را تعریف کنند.

– روزنامه و مجلات شان را در دسترس بقیه اعضا می گذارند و درباره مطالب مفیدشان صحبت می کنند.

– پدر خانواده به حلال بودن لقمه ای که سر سفره خانواده اش می برد، حساس است.

– اگر یکی از افراد خانواده عصبانی شود، خیلی سریع برای او لیوان آبی آورده می شود و او را آرام می‌کنند.

– افراد بدون اجازه، به تلفن همراه و فایل های شخصی رایانه یکدیگر سرک نمی کشند.

– اگر غذا کمی شور شد یا طعم سوختگی گرفت، بقیه اعضا به روی خودشان نمی آورند.

– تمام اعضای خانواده روی بازیافت زباله ها به خصوص کاغذ حساس هستند.

– برای یکدیگر هدیه‌های کوچکِ بی‌مناسبت تهیه می‌کنند.

– شرکت در یک جلسه مذهبی به صورت هفتگی در اولویت قرار دارد.

– کنترل تلویزیون همیشه در دست یک نفر خاص نیست و درباره تماشای برنامه‌ های مورد علاقه، توافق و از خودگذشتگی می ‌شود.

– در بین اعضای خانواده جمله «به من چه؟» یا «به تو چه» رد و بدل نمی شود.

– پدر و پسر، ماهی یک بار به استخر می روند.